Test: VW Golf GTI TCR – De inspiratiebron

Portimao, in de Portugese Algarve, dat is geen simpele koek. Bij momenten zie je alleen de lucht en moet je op blind vertrouwen de auto links sturen omdat je weet dat daar de piste ligt. De laatste bocht voor de finish is een omgekeerde Raidillon, waar je volgas naar beneden komt en de zwaartekracht je nek een centimeter langer maakt. Dit circuit is een rollercoaster.

Voor 65% standaard

Maar het is ook niet zonder risico’s, en omdat Volkswagen deze auto’s nog nodig heeft voor het seizoen 2019 leggen we deze test achter een volgwagen af. Minder ‘exciting’, maar oneindig veel beter voor lijf en leden, want er valt wel wat te leren aan zo’n TCR racewagen.

De Touring Car Racer dateert uit 2015. Een vier- of vijfdeurs koetswerk is verplicht, net als een 2-liter benzine of dieselmotor. Er is zowel een internationaal kampioenschap als verschillende nationale kampioenschappen. Florian Thoma, Zwitsers VW-piloot, legt ons de Golf GTI TCR uit. “Het koetswerk komt gewoon van de band gerold. Dit is voor 65 procent een gewone Golf GTI, met onder meer deuren uit staal. Van het reglement mag een TCR-auto 1,95 meter breed zijn, wat ons de ruimte gaf om de wielen breder te plaatsen. De spatborden daaromheen zijn van carbon, net als de splitter vooraan en de spoiler achteraan.”

De spoiler achteraan ziet er heel indrukwekkend, maar heeft eigenlijk maar een beperkte functie. “Het reglement schrijft voor dat de spoiler niet boven het dak mag uitkomen. Hij krijgt dus maar een beperkte druk te verwerken. Eigenlijk komt de druk vooral van onder uit, wat ook verklaart waarom de bevestiging van de spoiler bovenop geplaatst is. We willen onder de spoiler zo weinig mogelijk luchtverstoring zien optreden. Maar uiteindelijk moeten de TCR-auto’s het vooral van hun mechanische grip hebben.”

DSG… en handrem

De motor is in dit geval de standaard 2-liter turbo uit de Golf GTI, maar met iets meer boost. “Samen met de vrije carbon luchttoevoer geeft dit een vermogen van 350 pk”, zegt Thoma. Volkswagen biedt zowel een manuele sequentiële versnellingsbak aan, als de standaard DSG zestraps dubbelekoppelingsautomaat. “De DSG mag door de ‘balance of performance’ iets meer vermogen hebben dan de sequentiële bak. Bovendien moet de sequentiële bak na elke race een revisie krijgen, met de DSG rijden we het hele seizoen. De DSG-auto kost 95.000 euro (exclusief BTW, red), de sequentiële variant kost 110.000 euro.”

Thoma wijst de grote pook in het midden aan. “Dit is de hydraulische handrem, overgenomen van ons rallydepartement. In haarspeldbochten komt hij soms van pas.” En bij de start: met de handrem tot het laatst dichtgeknepen, en de voet op het gas slagen de TCR-jongens er bij de start in om naar 100 km/u te knallen in 4,8 seconden.

Koude banden

Portimao ligt er deze ochtend ook nog eens nat bij, dus we zijn best tevreden dat we maar een ‘pace car’ moeten volgen vandaag. We ontdekken een bijzonder vlot te hanteren GTI TCR. Met de DSG-bak kan je hem desgewenst in D laten, maar we schakelen toch liever zelf met de flippers aan het stuur. De banden raken maar langzaam op temperatuur, en dan merk je de beperkingen van het elektronische sperdifferentieel. Met een te zware rechtervoet zwalpt de neus snuffelend over het asfalt. Het is pas wanneer de banden op temperatuur komen, dat we kunnen beginnen genieten van deze TCR. Het is zoeken naar feeling in het rempedaal, maar de kracht is duidelijk aanwezig. Ook hier weer rem je met de linkervoet tot mooi aan de koord van de bocht om de voorwielen maximaal onder druk te houden. In snelle bochten volgt hij gedwee, zonder onvoorspelbare reacties. Het vertrouwen komt snel, maar je realiseert je ook meteen dat alle auto’s hier erg aan elkaar gewaagd zijn, waardoor het moeilijk is om op de piste het verschil te maken. Het ideale recept voor spannende races.