Tijd voor hoofdstuk 3: dit is de Pagani Utopia

Het bedrijf van Horacio Pagani is zijn derde decennium ingegaan. Op de valreep van het nieuwe millennium onthulde de Argentijnse Italiaan zijn eerste model, de Zonda, die de interne codenaam C8 meekreeg. Zowat een decennium geleden werd de Huayra aan het grote publiek voorgesteld, met codenaam C9. En nu? Nu is het tijd voor de C10. Of zoals ze hem bij Pagani noemen: de Utopia.

Bedankt, Mercedes-AMG

Die Utopia is geen hybride of elektrische hypercar geworden, maar het resultaat van wat Pagani’s trouwste klanten van een sportwagen wilden: een eenvoudige auto boordevol rijplezier, die vooral niet te veel mocht wegen. Dat is gelukt: 1.280 kilogram. Geen plaats voor batterijen dus, en zelfs geen plaats voor een versnellingsbak met dubbele koppeling: de Utopia schakelt manueel of gerobotiseerd.

De V12 centraal achterin heeft Mercedes-AMG opnieuw op maat gemaakt voor Pagani, en is in deze Utopia een 6.0 met twee turbo’s die 864 pk en 1.100 Nm richting de achterwielen stuurt. Dat gebeurt bij voorkeur via de zevenbak die de Italianen voor deze Utopia lieten ontwikkelen, en die geautomatiseerd schakelt of waarmee je zelf aan de slag kunt.

Stijlinvloeden

Visueel is deze Pagani Utopia opnieuw een pareltje. De familiebanden met de Zonda en Huayra zijn duidelijk merkbaar in de snuit en de algemene lijnen, en in details zoals de gesculpteerde spiegels of de vierdubbele uitlaat. Maar vooral in profiel doet de Utopia zijn eigen ding, met stijlinvloeden van sportwagens uit de jaren 50 en 60.

Open je de vleugeldeuren, dan haalt Pagani ook voor het interieur weer alles uit de kast. Het instrumentenpaneel is deels digitaal, maar voor de rest gebruikt de Utopia klassieke tellers, metertjes en schakelaars, en een heerlijk opengewerkte versnellingsbak. Wie interesse heeft in de Pagani Utopia moet nog even wachten: de eerste reeks is beperkt tot 99 stuks, en die hebben allemaal al een eigenaar gevonden...